Wat wil je eigenlijk weten?

Ik blader de krant door, op zoek naar waar mijn oog op valt. Iets wat mijn interesse wekt. En ondertussen knaagt er ergens iets. Want ik vind dat ik eigenlijk alles zou moeten lezen, en met aandacht en begrip. Ik zou op de hoogte moeten zijn van de toestand in het Midden-Oosten, in de VS, in de conflictgebieden in Afrika, het monetaire beleid van …blablabla. Eerlijk gezegd is het me allemaal teveel. Teveel om bij te houden en te moeilijk om te doen of het me echt interesseert.

Natuurlijk is het allemaal echt wel belangrijk. Maar is het ook belangrijk dat IK er van alles van weet? Dat ik mezelf moet dwingen om me erin te verdiepen? Lijkt me niet.

Ik moet van alles van mezelf. Ik moet op de hoogte zijn, politiek bewust, milieubewust, sportief, sociaal. Ik moet zoveel dat ik me het liefst terugtrek en onder de dekens ga liggen: ik ben er niet.

Als je iets weet van psychologische modellen zou je kunnen zeggen dat het moeten van mij mijn Introject is, of de Kritische Ouder of het Superego. Lees verder Wat wil je eigenlijk weten?

Eat that Frog!

“Als je ‘s ochtends begint met een levende kikker in te slikken, valt de rest van de dag reuze mee”. Mark Twain”

Eat that frog!

The phrase itself is borrowed from two quotes from Mark Twain:
– “If you eat a frog first thing in the morning, the rest of your day will be wonderful.”
– “If you have to eat a frog, don’t look at it for too long.”

Your frog for today – looking all ugly and nasty on your plate – is the most important, most challenging, the biggest and hardest task you could possibly do. Now imagine finishing that task early in the morning, before you do anything else. Don’t think about it twice, just start working on it and don’t stop until it is finished. It will give you a great sense of accomplishment for the rest of the day and if you keep this momentum going you will have a very productive day.
Bron: gtd.marvelz.com

Mijn inspiraties in januari

Half januari kwam Sammi bij ons wonen: een toller-pup. Wat een hoopje geluk hebben we met haar in huis gehaald!

En het is heerlijk lezen met een slapende puppy tegen je aan.show your work!

 

 

Austin Kleon- Show your work! Professioneel out-of-the-boxdenker is kunstenaar, schrijver en spreker. Het boek inspireerde me door de heldere taal, concrete adviezen en vooral de menselijkheid die er uit spreekt. Ik zag deze titel bij newsletter@farnamstreetblog.com en wilde meteen gaan lezen. Dus ik kocht het e-book.

Hij gaf de tip om niet alleen je resultaat maar ook je werkproces te delen. Bijvoorbeeld door wie en wat je geïnspireerd bent geraakt, waar je dat hebt gevonden en waarom het je raakte.

Dus ik voeg bij deze de daad bij het woord.

Lees verder Mijn inspiraties in januari

Hou van jezelf, het ontmaskeren van mijn zelfhaat

Hou van jezelf, dat is een bekend advies. En oppervlakkig dacht ik dan: natuurlijk hou ik van mezelf.

Ik kan het heel goed met mezelf vinden: ik ben graag alleen, verzorg mezelf goed en luister steeds beter naar wat ik nodig heb.

Maar ik kwam er onlangs achter dat ik er ook een vorm van zelfhaat op na hou.

Nu is ‘zelfhaat’ een groot woord. En het klopt ook niet helemaal: ik haat mezelf niet. Nu ik er bij stil sta, realiseer ik me dat het eigenlijk meer te maken heeft met schaamte. Ik irriteer me aan bepaalde dingen van mezelf omdat ik zo niet wil zijn. Maar ik ben wel zo. Ik schaam me daar voor en dat uit zich in irritatie.

 

Bijvoorbeeld:

Als ik hoor of lees over vrouwen van middelbare leeftijd die coach zijn, dan voel ik irritatie. Ik heb het gevoel dat zo’n beetje iedere vrouw tussen de 35 en 55 jaar coach is tegenwoordig. Hoe afgezaagd. Ik wil dan geen coach (meer) zijn. Want ik wil niet zijn zoals ‘iedereen’. Ik wil anders zijn, uniek, en bijzonder. (Tussen twee haakjes: over dat persé anders willen zijn, gaan we het ook nog hebben.)

Als ik zo denk dan kijk ik naar mezelf van buitenaf en heb daar een oordeel over.

Kijk ik van binnenuit, vanuit mezelf, dan ziet het er anders uit. De ervaring leert me dat ik het heel leuk om iemand te coachen. Ik geniet ervan en mijn clienten voelen zich geholpen. Bovendien doe ik het als werk.

Ik ben dus een coach. Punt. Net zoals zovelen.

Wen er maar aan, zeg ik tegen mezelf.

 

Een ander voorbeeld:

Als ik hoor of lees over vrouwen die leven van het geld dat hun man verdient en zelf parttime een ‘leuke werkzaamheid’ erbij doen, dan vind ik dat stom. “Zorg voor jezelf”, denk ik dan. “Wees financieel zelfstandig”. Ik wil daar niet bij horen, bij dat gefröbel, dat gehobby en dat verwende idee van ‘ik wil alleen maar iets doen als ik dat heel leuk vind’. (Over oordelen gesproken.)

Maar ik doe dus precies hetzelfde! Ik leef voornamelijk van het inkomen van mijn partner.

Ik ben globaal bekeken in mijn leven of uitgeput (CVS) of aan het studeren en de weinige perioden in mijn leven dat ik betaald werk deed was dat parttime. De laatste jaren heb ik nog het meeste uren gewerkt. En ook verdiend, maar ook dat was niet echt veel. Alhoewel.. ik vond het inkomen niet veel ten opzichte van de uren die ik maakte, de intensiteit van het werk en de verantwoordelijkheid. Maar ik hield het werk niet vol: ik kreeg longontsteking die uitmondde in chronische vermoeidheid.

En daar lag ik weer op de bank mezelf te bestuderen: wat heb ik, wat doe ik verkeerd? Hoe word ik weer energiek en hoe kan ik zo werken dat ik niet instort?

Nu ik weer energie heb, doe ik rustig aan omdat ik niet weer wil instorten.

Bah, juist dat soort vrouw waar ik zo’n weerstand tegen heb, de verwende, gevoelige, kwetsbare vrouw die op zoek is naar zichzelf, dat ben ik zelf nu.

 

Dat is dus wat ik mijn zelfhaat noem.

Ik ben zo’n vrouw. Leef er maar mee, zeg ik tegen mezelf. Deal with it.

Ik ben gevoelig voor ‘instorten’ en ik heb de luxe dat ik samenleef met een partner die genoeg verdient voor ons tweeën.

Ik heb de luxe dat ik op zoek kan gaan naar wie ik ben en hoe ik zo kan leven en werken dat ik niet instort.

Ik ben iemand die goed kan coachen en dat graag doet. Accepteer dat maar. Sterker nog: leer van die kanten van jezelf te houden.

Hou van gevoelige vrouwen die op zelfonderzoek zijn en coachen en die financieel afhankelijk zijn. Oei! Dat is wel veel gevraagd. Lees verder Hou van jezelf, het ontmaskeren van mijn zelfhaat

verleiding of eigen keuze?

Ik had vandaag een gesprek met mijn opdrachtgevers over mijn freelance-klus. Na een jaar aan de opstart en ontwikkeling te hebben gewerkt, voelde ik dat het voor mij de tijd was om af te gaan ronden.

Twee weken geleden, midden in de nacht, was ik namelijk wakker geworden met het heldere besef: als ik mezelf serieus neem, als ik echt naar mezelf luister, moet ik stoppen met dit werk. Dat sloeg bij mij in als de bliksem. Maar toen ik er over nadacht realiseerde ik me dat ik al bij de eerste gesprekken met hen had aangegeven dat ik hou van nieuwe dingen ontwikkelen en niet van uitvoeren en herhalen. En dat ik het vooral meteen wil overdragen aan andere deskundigen. Ook bedacht ik me dat er al een half jaar iemand meeloopt die ik erbij heb gehaald met het oog op de overdracht van taken.

Desalniettemin had ik slapeloze nachten door het beklemmende gevoel dat ik ze in de steek ging laten en ze ging teleurstellen.

En vandaag was er dan eindelijk de gelegenheid om bij elkaar te gaan zitten Lees verder verleiding of eigen keuze?