blog

Beperk je keuzes

Een van de dingen die ik zo heerlijk vind aan vakantie is  dat ik maar een beperkte hoeveelheid kleding bij me heb.

Ik heb een hekel aan boodschappen doen, maar koken met wat er is, of wat in de tuin staat, is leuk. Het beperkt de keuzes en je hoeft dan alleen nog te kopen, of nog leuker: te lenen, wat je nodig hebt om het nog lekkerder te maken.

Ik heb maar een paar recepten in de vakantiekeet, lekker overzichtelijk. Een paar boeken, een paar spelletjes.

Bij het nadenken over grotere dingen in je leven: werk, woonplaats, en zelfs levenspartner, kun je in plaats van alle opties en mogelijkheden af te zoeken en in overweging te nemen, ook je beperken tot wat voor je, nu, hier, beschikbaar is. En grotendeels naar je zin.

Je kijkt dan niet naar wat je idealiter zou willen en gaat daar naar op zoek (recept voor onvrede en ook voor droomkastelen die niet realistisch blijken te zijn- er zijn geen perfecte banen, partners, huizen),

maar gaat uit van wat je nu hebt in je omgeving, dichtbij, wie je nu kent, waar je nu woont, wat nu je budget is.

Terug naar het NU & HIER. Oftewel Get Real.

Maak je wereld klein en overzichtelijk.

Schoenmaker, blijf bij je leest

Er zijn mensen die vanaf hun kindertijd weten wie ze zijn. Ze weten waar zij van houden en wat ze niet leuk vinden. Ze houden zich bezig met hun interesses en niet met het uitproberen van andere activiteiten.

Vaak weten ze al vroeg wat ze willen worden: arts, kinderpsycholoog of visser bijvoorbeeld. Ze weten wat ze lekker vinden om te eten en vooral ook wat niet, ze kleden zich steeds hetzelfde, houden van bepaalde muziek en bands, hebben een vaste vriendenkring en een vaste dag- en weekroutine. Hun vakanties verlopen steeds hetzelfde: dezelfde bestemming, manier van reizen en de dag doorbrengen.

Je zou dit saai kunnen noemen. Maar het geeft ook duidelijkheid en rust. Als je tevreden bent met zo’n bestaan, waarom zou je er dan iets aan veranderen?

Aan de andere kant van dit spectrum vind je mensen die altijd open staan voor nieuwe zaken en alles willen proberen. Zo eentje ben ik.

Toen ik klaar was met mijn middelbare school Lees verder Schoenmaker, blijf bij je leest

Rijk leven

Vorige keer schreef ik over het schuld- en schaamtegevoel over het leven dat ik nu leid. Een leven waarin ik altijd kan uitslapen, uren de tijd kan nemen om echt wakker te worden, elke dag kan besluiten wat ik zal doen, en werk niet op de eerste plaats staat maar misschien wel op de 4e of 5e.

Ik las vandaag het boek “het nieuwe nietsdoen” van Gerhard Hormann uit. Hij beschrijft hoe hij nadat hij en zijn vrouw hun hypotheek hadden afbetaald, en hij ontslagen was als journalist, zijn leven anders heeft ingedeeld. Hij is nu 53 jaar en geniet van zijn vrijheid, van het hebben van tijd, van fietstochten en uren lezen. Hij schrijft zelf ook, maar zonder deadlines en contracten die vastliggen.

Doordat hij veel minder uitgaven heeft en doet, hoeft hij minder te verdienen. Hij koopt zo als het ware zijn vrijheid.

Slimme keuzes maken in wat je echt graag wilt en wat je eigenlijk niet nodig hebt, en niet gedachteloos meegaan met de hype van de dag vragen om een herijking. Om bewust te zijn van je leefpatroon: wat je uitgavenpatroon is en wat je eigenljke behoeften zijn.

Wie kent er niet het verhaal van de visser Lees verder Rijk leven

Een simpel leven

Ik ben in mijn 49 jarige leven al 4 keer ingestort. Zo noem ik de periodes waarin ik, vaak van de ene dag op de andere, immens moe was. Zo moe dat ik nauwelijks de trap op kon lopen, mijn hoofd niet lang rechtop kon tillen, geen radio kon verdragen en het uitputtingszweet me uitbrak als ik een telefoongesprek voerde. En die periodes duurden van een half jaar (de eerste keer) tot 7 jaar (de derde keer). Bij elkaar heb ik zo’n 10 jaar van mijn leven doorgebracht op de bank of in bed, wachtend tot de tijd voorbij ging, niet wetend of en wanneer ik weer energie zou hebben en wat ik moest doen om daarvoor te zorgen.

Ruim twee jaar geleden was de 4e keer. Na een periode van hard werken werd ik ziek en bleek niet op te knappen. Ik bleef intens moe. Steeds gebeurde de instortingen na een drukke periode: de eerste keer was ik 21 jaar en was mijn zoontje, waar ik alleen voor zorgde een half jaar. Op het moment dat mijn partner een langdurende en intensieve klus had afgerond, was ik op. Blijkbaar had ik onbewust gewacht tot iemand de zorg voor onze baby kon overnemen.

Nou ja, het geeft te denken. Wat maakt dat ik steeds instort? En vooral hoe kan ik dat in de toekomst voorkomen? Want ik wil dat absoluut niet meer. Echt niet.

Dacht ik eerst dat de uitputtingen ontstonden door een biologische of fysieke oorzaak, die ik kon voorkomen door het slikken van supplementen en het laten staan van bepaalde voedingsmiddelen, nu bleek dat dat dus geen afdoende remedie was: weer was ik gevloerd.

Mijn man zei weleens: Lees verder Een simpel leven